수로부인 설화

Суро хатагтайн үлгэр



성덕왕대 순정공이 강릉 태수(지금의 명주)로 부임하여 갈 때 바닷가에 가서 점심을 먹었다. 그 주변에 바위 봉우리가 병풍처럼 둘러서서 바다를 굽어보고 있는데, 높이가 천 길이나 되는 그 위에는 철쭉꽃이 활짝 피어 있었다. 공의 부인 수로가 그것을 보고 좌우에 이르기를, 

｢저 꽃을 꺾어다 줄 이가 누가 있는가?｣ 

Сондог хааны үед Сунжон гүн Ганнынгийн Тэсү(одоогийн Мёнжу)-д томилогдон явах замдаа далайн эрэг дээр өдрийн хоолоо идэв. Тэр хавиар хадны оргилууд нь дэлгэгддэг хана шиг далайг тойрон байх ба дээд хэсэгт хоёр мянга орчим алдын өндөртэй оргилын дээр азалия цэцэг дэлгэрсэн байв. Гүний хатагтай Суро тэр цэцгийг хараад эргэн тойрныхноос асуув.

-Тэр цэцгийг тасдан аваад өгөх хүн байна уу?

종자들은 대답하기를 그 곳은 사람의 발자취가 이르지 못하여 할 수 없다고 거절하였다. 그 주위로 노옹이 암소를 끌고 지나가다가 부인의 말을 듣고 그 꽃을 꺾어 와 노래도 지어 바치었다. 그 노옹이 누구인지 알 수 없었다. 다시 이틀을 가자 또 임해정이 있어 점심을 먹고 있을 때, 바다용이 갑자기 부인을 끌고 바다 속으로 들어가 버렸다. 공은 땅에 넘어져 주저앉았으나 아무런 계책이 없었다. 또 한 노인이 있어 고하여 말하기를 ｢옛날 사람 말에 이르기를 여러 사람 말은 쇠도 녹인다 했으니 이제 바다 속의 짐승이 어찌 여러 사람의 입을 두려워하지 않겠습니까? 마땅히 경내의 백성을 모아 노래를 지어 부르고 막대기로써 언덕을 치면 부인을 찾을 수 있을 것입니다.｣ 

Албадууд тэр газар хүний гар хүрч болдоггүй хэмээн хийхээс татгалзав. Тэр хавиар нэгэн өвгөн үнээгээ хөтлөн явж байгаад хатагтайн үгийг сонсоод тэр цэцгийг тасдан авч ирээд нэгэн дуу зохион өргөн барив. Тэр өвгөнийг хэн гэдгийг мэдэх боломжгүй байв. Дахиад хоёр хоног өнгөрч Имхайжоны сүүдрэвчинд өдрийн хоолоо идэж байтал гэнэт далайн луу гарч ирээд хатагтайг чирэн далай гүн рүү орж орхив. Гүн газар дээр лаг хийн унаж ямар ч аргагүй байдалд оров. Тэнд байсан нэгэн өвгөн ийнхүү айлтгав.

-Дээр үеийн хүмүүсийн аман ярианд олон хүний үг хэл төмрийг хүртэл хайлуулдаг хүчтэй гэдэг үг байдаг билээ. Далайн амьтан олон хүний үгээс яаж айхгүй байж чадах билээ? Ард түмнээ цуглуулан дуу зохион дуулж саваагаар гүвээг нүдвээс зайлшгүй хатагтайг аварч чадна.

공이 그 말을 따라 하였더니 용이 부인을 모시고 바다에서 나와 바치었다. 공이 부인에게 바다 속의 일을 물으니 부인이 대답하기를 

｢칠보궁전의 음식은 달고 기름지며 향기롭고 깨끗하여 인간의 음식은 아닙니다.｣ 

Гүн тэр үгийн дагуу хийсэн чинь луу хатагтайг залан далайгаас гарч ирээд өргөв. Гүн хатагтайгаас далайн дотор юу болов хэмээн асуутал хатагтай нь

-Чилбо ордны зоог нь чихэрлэг тослог, сайхан үнэртэй, цэвэрхэн бөгөөд хүний хоолтой адил биш гэж хариулав.

또 부인의 옷에서는 이상한 향기가 풍겼는데, 인간 세상에서 맡아 보지 못한 것이었다. 수로부인은 용모가 세상에 견줄 이가 없었으므로 매번 깊은 산이나 큰 못을 지날 때면 번번이 신물들이 납치를 하곤 하였다.

Бас хатагтайн хувцсаас сонин үнэр үнэртэж хүний орчлонгоос үнэртэж болохооргүй үнэр байв. Суро хатагтайн царайг энэ дэлхийн хэнтэй ч харьцуулахын аргагүй маш үзэсгэлэнтэй учир өндөр уул юм уу том цөөрмийг өнгөрч явахад лус савдаг дандаа түүнийг хулгайлдаг байжээ.

*강원도 삼척시의 수로부인헌화공원 사진들을 첨부하였음.

*Ганвон аймгийн Самчог хотод байдаг Суро хатагтайн паркын зургуудыг хавсаргав.